“વાર્તાલાપ” - જેમાં ભાવકો પોતાના વિચારો, અભિપ્રાય મુક્ત પણે લખી શકે. અન્ય ભાવકો સાથે સમતાથી સંવાદ કરી શકે. આવો, આપણે વાતો કરીએ ! (ફોટો: મા. રુઆપેહુ, ન્યુ ઝીલેન્ડ.)
(લગ્ન પહેલાં શારિરીક સંબંધ ઉચિત છે કે નહિ તેની અહી છણાવટ નથી. પણ બેમાંથી એક પાત્રની મરજી હોય, સંમતિ હોય અને બીજા પાત્રને તે સ્વીકાર્ય ન હોય તો ? અહીં એક ટ્વિસ્ટ છે. આ બીજું પાત્ર અગાઉ અન્ય સ્ત્રીઓ સાથે સંબંધ બાંધી ચૂક્યું હોય છે! પણ હવે ના. પછી શું થાય છે? સંબંધ કેવો વળાંક લે છે?)
યુવાનીના ઊંબરે પગ મૂકતાં યૌવન સહજ સ્પંદનો અને તેનાથી પ્રેરાઈને વિજાતીય અકર્ષણોથી ખેંચાયેલાં બે હૈયાં. પણ બે માંથી કોઇની હિમત પરસ્પર એકરાર કરવાની ન ચાલી. વર્ષો વીત્યાં, અને અચાનક તે પ્રિયપાત્ર સામે મળે તો ??!!
-ભજમન
23/04/2025
(અરે! કિંજલ! તમે તો ‘આવ બલા, પકડ ગલા’ જેવુ કરો છો! મારો સંપૂર્ણ બાયોડેટા તમારી પાસે છે પણ હું તો તમારા વિષે કક્કો જાણતો નથી. એમ આવા મહત્વના નિર્ણયો અત્તરીયાળ ન લેવાય. તમને કોઈ આ રીતે પ્રપોઝ કરે તો તમે હા પાડી દો? જરા તો વિચાર કરો. મને તમારો બાયો ડેટા મોકલો અને સાથે તમારા બે-ત્રણ અલગ અલગ પોઝમાં ફોટા મોકલો (કપડાં પહેરેલા!) પછી હું વિચાર કરું. ઈઝ ઈટ ઓકે?
છૂપો રૂસ્તમ
હલકી
ફૂલકી રોમાંચક પ્રેમ કથા.
ઋષભ
સુવાની તૈયારી કરતો હતો. રાતના અગિયાર વાગ્યા હતા. મમ્મી-પપ્પા પણ ટીવી બંધ કરી
તેમના રૂમમાં જતાં રહ્યા હતાં. ત્યાં અચાનક મોબાઈલની રિંગ વાગી. એ જ નંબર. આછા
મલકાટ સાથે તેણે મોબાઈલમાં કહ્યું. “હલ્લો?”
SORRY
રાતના બે વાગે ધૂંવાંપૂંવાં થતા અબ્દુલને પરાણે બાઈક પર બેસાડી રતન અડ્ડા પર આવ્યો. અબ્દુલે ઓરડીના ખૂણામાં રાખેલ ખોખામાંથી બાટલી કાઢી તેમાંથી એક ઘૂંટ ભરી રતનને ધરી. રતને બાટલીને હડસેલો માર્યો.
‘ઉસ્તાદ, ક્યા હુવા હૈ ? આવો મસ્ત દલ્લો હાથ લાગ્યો હતો, ક્યૂં છોડ દીયા? સબ જહેમત બેકાર ગઈ. ઔરત બી મસ્ત માલ થી મારું તો દિલ લલચાઈ ગયું હતું.’
(ધતત્ તેરેકી! આ વયમનું શસ્ત્ર તો બુઠ્ઠું નિકળ્યું. કોણ હશે આ યુવતી? છે તો ઈન્ડીયન એ નક્કી. કોને માટે આવી હશે? પરણેલી હશે? હાસ્તો. તો જ પોતાના બાળકને લેવા આવી હોય ને! પણ..પરણેલી હોય તેવી દેખાતી નથી! બની શકે કે કદાચ એ પણ મારી જેમ તેના ભાઈ કે બહેનના બાળકને લેવા આવી હોય? કહેવાય નહિ. ભાભીને પૂછવું જોઇએ. તેને કદાચ ખબર હશે! ના,ના. ભાભી વળી કેવો અર્થ કરે કોને ખબર?)
(હવે વારો આવ્યો કંકોત્રીનો નમુનો પસંદ કરવાનો. છગન છાપખાનાવાળો ત્રણ ચાર આલ્બમ આપી ગયો. ઘરની દરેક વ્યક્તિ એક એક આલ્બમ લઈને બેસી ગઈ. પહેલા જ આલ્બમમાં અમારા લગ્નની કંકોત્રીનો નમુનો હતો! માળા બેટાએ પાંત્રીસ વર્ષ જૂના નમુના પણ રાખી મુક્યા હતા!)
(પમ્મી થોડી ક્ષણો કાંઇ બોલી ન શકી. પછી દોડીને નિલેંદુને વળગી પડી અને રડતાં રડતાં બોલી, “સર, તમે મારી સાથે લગ્ન કરી લો. હું તમને ખૂબ પ્રેમ કરું છું. સર. પ્લીઝ.”.. .. .. .. ના. નહીં છોડું. પહેલા તમે મને વચન આપો કે તમે મારી સાથે લગ્ન કરશો.” કહી પમ્મીએ વધારે જોરથી તેને જકડી લીધો. યુવાનીમાં ડગ ભરતી ષોડશી કન્યાના બાહુપાશથી નિલેંદુ અસ્વસ્થ થઈ ગયો. તેને સમજ ન પડી કે શું કરવું? )
(પણ સતીશને આ શું સૂઝ્યું? શું પોતાના પ્રેમમાં કોઈ ઉણપ હતી? શું એ મારાથી જાતીય રીતે અસંતોષ અનુભવતો હતો? અનેકવાર સવાર સવાર સુધી માણેલી રંગીલી રાતો, એવું એક પણ આસન ન હતું કે તેઓએ ન માણ્યું હોય! એકમેકને હંફાવી દેવાની પ્રેમાળ હરિફાઇ વિ. શું પુરવાર કરતાં હતાં? શું ધીમે ધીમે સતીશનું અસલી સ્વરૂપ પ્રગટ થઈ રહ્યું છે? ના,ના. ઉર્વી, આવું તો ન જ હોય. તો શું એ શક્ય છે કે તે હવે મારાથી કંટાળી ગયો હતો?” )
(સાત વર્ષ પછી મને ફોન કરજે. હું તારા ફોનની રાહ જોઈશ અને જ્યાં હોઈશ ત્યાંથી આવી જઈશ. કારણ કે તું મને બહુ ગમે છે. આ ચબરખી અહીં મૂકું છું, જો તને રસ હોય તો લઈ લેજે.” એમ એક શ્વાસે બોલીને તે અંદર ઘરમાં જતો રહ્યો.)
