ये रात जा रही है, वो सुबह आ रही है

(આજે એક અતિથિ રચના. મારા પુત્ર માનસે તેના બ્લોગ Gearing Up!! For a better Tomorrow માં ફિલ્મ “દોસ્ત” ના ગીત "ગાડી બુલા રહી હૈ.." પર એક સરસ અવલોકન લખ્યું છે. તેનો ગુજરાતી ભાવાનુવાદ આપ સહુ સાથે શેર કરવાનું મન થાય છે. આ ગીત મને પણ ખૂબ પ્રિય છે. Enjoy!)


ये रात जा रही है, वो सुबह आ रही है

                                                                                                                                  - માનસ નાણાવટી

ભજમનનાં ભોળકણાં- 6

I AM BACK ON VARTALAP!  ઘણા લામ્બા સમય સુધી નેટથી વિમુખ રહ્યા પછી હવે 'વાર્તાલાપ' ફરી શરૂ થાય છે. ન્યુઝીલેન્ડથી ભારત પરત ફર્યા પછી કોઇ ને કોઇ કારણસર નેટ પર આવી શક્યો ન હતો.  પહેલેથી પ્રયોજિત અમુક લેખો પ્રકાશિત થયા હતા. આ સમયગાળા દરમ્યાન મારા અનેક શુભેચ્છકો,મિત્રોના ઇ-સન્દેશાઓ, પ્રતિભાવો આવ્યા પણ કોઇને હું પ્રત્યુત્તર વાળી નથી શક્યો. તો તે સહુનો અન્તઃકરણથી આભાર માનું છું અને આશા છે, તેઓ મને માફ કરશે. હા, હું "શ્રેય બ્લોગર" ન બની શક્યો! ( નિયમિત જેની સવારી રે! ) પણ હવે પ્રયત્ન કરીશ!! આજે બે છપ્પા સાદર છે.

વેરાનમાં વડલો

વેરાનમાં વડલો
                                                                                                                                            -ભજમન

નાનકડા નવીને પોતના પપ્પાને જોયા જ ન હતા. ઘરમાં પપ્પાનો એક પણ ફોટો ન હતો !

‘પપ્પા કેવા લાગતા હશે ? કેવી રીતે બોલતા હશે ? વઢે તેવા હશે કે મારી સાથે રમે તેવા હશે ?‘ આવા અનેક પ્રશ્નો તેના દિલમાં ઊઠતા. આ પ્રશ્નો તે મમ્મી પાસે રજુ કરતો, પરંતુ તેની મમ્મી તેના સવાલ નો જવાબ આપતી નહિ. તે હમેશાં ગુંથવામાં જ મગ્ન રહેતી. કોઇ કોઇ વખત તેની આંખોમાંથી અશ્રુબિંદુઓ ટપકી પડતાં. વહાલથી તે નવીનને પોતાની ગોદમાં લઇ લેતી. મમ્મી રડે એ ડરથી નવીન પપ્પા વિષે વાત ઉચ્ચારતો નહિ.

લઘુકથા

(1)
ત્રણ વર્ષના અનયને ડે-કેરમાં મુક્યો.

એક દિવસ ડે-કેરમાંથી આવીને

અનયે કહ્યું, ”નાના, ગિવ મી લેપટોપ."

મેં પૂછ્યું, ”કેમ?”

“મારે લઘુકથા લખવી છે.”

માનવતાનો પાઠ

માનવતાનો પાઠ
                                                                                                                         -ભજમન

મુક્તક ધુંવાફુંવા થતો ઘેર આવ્યો. આવતાં વેંત બાઇકની ચાવી ટેબલ પર ફેંકી. હેલમેટ પણ રોજિંદી જગ્યાને બદલે સોફાની બાજુમાં ગબડતી મુકી. સોફા પર બેસી શૂઝ કાઢીને શૂ-રેક તરફ ઘા કર્યો. અને “લિપિઈઈઈ..” એમ ઊંચા અવાજે બૂમ મારી.

લિપિ ત્યાં જ બેઠી હતી અને શાંતિથી આ બધો તમાશો જોતી હતી. તેણે ઊભા થઇને ફ્રીજમાંથી બૉટલ કાઢી ગ્લાસમાં પાણી ભરી આપ્યું. મુક્તકે એક શ્વાસે ગ્લાસ ખાલી કર્યો.

કેમ ?

આ સાગરની ગર્જના કદી શાંત કેમ નથી થતી?

આ હવાની ચહલપહલ કદી સ્થિર કેમ નથી થતી?

સાંઠ પછી...

દેવ આનંદ   

ખાટલામાં પડ્યાં પડ્યાં પણ ગામ-ગપાટા મારે સાંઠ પછી,
દવાની બાટલીઓથી જ પેટ ભરવાનું હોય છે સાંઠ પછી.     –શ્રી વિશ્વદીપ બારડ.

ભજમનનાં ભોળકણાં- 5

ભજમનનાં ભોળકણાં - 5

 ભાષા છે કે ભેળ પકોડી, ના જાણે શાહ, પટેલ
અંગ્રેજીની આંધળી દોટે, બિન-ગુજરાતીને ગેલ
તોય ગુર્જરો ગાતા જાએ ઑલ ઈઝ વેલ.

ખુદાબક્ષ

                                                                                                                                   -ભજમન

હરિભાઇ પટેલના ઘરમાં આજે આનંદોત્સવ થઇ રહ્યો હતો. ઘર જ નહિ, સમગ્ર જીવન હરિભાઇને ઉલ્લાસમય થઇ ગયેલું લાગતું હતું. તેમને તેમનું જીવન સાર્થક થયું લાગ્યું. તેમનું અધુરું સ્વપ્ન તેમનો પુત્ર નાદ પરિપૂર્ણ કરવાનો હતો. નાદને બેંગલોરની પ્રખ્યાત ઇંડીયન ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઑફ સાયંસમાં પ્રવેશ મળ્યો હતો.

હાઇકૂ

હાઈકૂ

(1) હાઇકૂ દ્વય

ડાળે બેઠાં બે

પંખી ચાંચ પરોવી

કાંકરો ફેંક્યો!